Boxing 82' Exclusieve Fotoreportage

Interview & fotografie: Valentino Stakel


Wil je jezelf introduceren? D: Ik ben Diana van de Heerik Cagiran. Ik ben 50 jaar oud en woon in Rotterdam.


Wat maakt Boxing ’82 uniek? D: Binnen Boxing ’82 is er een no nonsense mentaliteit. Het is een begrip in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Zuid. Frans had een bepaalde visie met Boxing ’82. Een laagdrempelige sportschool waar iedereen welkom is. Daar houden wij ons nog steeds aan vast.

Waarom moeten mensen zich hier inschrijven? D: In de eerste plaats omdat je hier goede lessen krijgt. Wij investeren in de kwaliteit van onze trainingen. Bovendien heerst hier een gezonde mentaliteit. De deur staat voor iedereen open hier. Als je bij Boxing’ 82 binnenkomt, voelt het als ‘thuis komen’. Wij zijn een soort van familie. Als er een nieuweling binnenkomt, vragen wij altijd: hoe vond je de training? Vond je het leuk? Nieuwe mensen die komen worden door sommige ervaren boksers op een vriendelijke en sportieve manier geholpen. Heel hartverwarmend en fijn om te zien. Ik stimuleer ook de nieuwelingen om vooral te trainen met ervaren boksers. Daar leer je het meest van. Je merkt dan hoe behulpzaam iedereen is. Haat en nijd zijn dingen die je hier nooit zult vinden.

We weten dat Frans, je vader, een hoeksteen was in Rotterdam als ’t over boksen ging. Wat betekent hij precies voor jou? D: Ondanks dat hij er niet meer is, blijft hij onsterfelijk voor mij. Echt een ruwe bolster blanke pit, maar wel met een klein hartje. En naar mijn mening: een van de de beste bokstrainers die Nederland kent. Het is niet voor niets dat veel grote namen uit de boks en kickboks wereld bij hem kwamen trainen. Rico Verhoeven, Peter Aerts, Don Diego Poeder, Eddy Smulders…en nog vele andere namen waar ik nu even niet zo snel op kan komen.

Sinds het overlijden van Frans in 2019 ben jij de kapitein van een historisch schip. Heb je veranderingen gemaakt?

D: Ik probeer het gedachtegoed van mijn vader voort te zetten. Boxing’ 82 was voor mijn vader niet alleen werk Hij gooide zijn hart en ziel erin.



Wie ben jij? L: Ik ben Leroy Engels, 28 jaar en kom uit Pernis-Rotterdam. Ik boks in de categorie middelgewicht.


Wat is je favoriete combinatie? L: Een combinatie van een linkse directe, rechte directe, linker leverstoot en rechtse boven D: Dat zou ik ook zeggen. Je hebt mijn antwoord gestolen. Haha! L: Ja, echt! D: Ja, ik zweer het! Waarom denk je dat ik het altijd doe. L: Ja, ik vind het een fijne combo.

Wat wil je bereiken met boksen? L: Boksen doe ik als sinds mijn 11e of 12 jaar. Het zit in de familie. Mijn vader heeft gebokst en zijn vader ook. Na het overlijden van mijn opa twee jaar terug, heb ik tegen mezelf gezegd: ‘ik ga weer boksen. Ik ga weer in de ring staan om hem te eren.’

Hoe ben je hier terecht gekomen? L: Eigenlijk via via. Ik ken veel jongens die hier gingen boksen. Vooral guys van de oude generatie. Ze zeiden: ‘Dat is een goede school voor jou. Waarom ga je daar niet eens trainen.’ Zo ben ik hier terecht gekomen.


Er zijn verschillende boksscholen. Waarom Boxing’82? L: Boxing ’82 heeft geen Rotterdam Zuid mentaliteit. Ik heb bij meerdere boksscholen getraind, maar Boxing 82 steekt er boven uit. Er is een sfeer van respect en je kunt lekker jezelf zijn.


Heb je advies voor toekomstige boksers? L: Veel trainen. Vooral goed luisteren naar de oude generatie. Daar leer ik het meeste van. Als een ervaren persoon jou aanspreekt op je techniek, doen ze het echt niet om je te narren. Het is bedoeld om je beter te maken.

Je hoort wel eens dat de jeugd van tegenwoordig eigenwijs is. Wat voor advies kun je ze geven? L: Ik zeg altijd ‘wie niet luisteren wil, moet maar voelen’. Hardhorend zijn geeft je een gevoel van ego, maar je komt er niet ver mee. Erger nog als je koppig blijft, ga je klappen krijgen.

Tot slot, willen jullie nog iets belangrijks delen? D: Bij boksen leer je ook discipline en respect. Dit wil ik nog eens benadrukken. Het gaat niet alleen om uitdelen maar ook om incasseren. Als iemand om 16 uur klaar is van werk en om 18.30 komt binnenwandelen terwijl de training om 18 uur begint, zeg ik: sorry, wegwezen! Tijd is tijd. Natuurlijk maak ik een uitzondering als je moet overwerken of in de file staat. Dat is overmacht waar je niets aan kunt doen. Maar geef het dan tijdig door. Luisteren en respect tonen; daar kom je ver mee! Daag jezelf uit en kom een keertje langs bij Boxing’82.